Lobotomia przedczołowa (1946): młotek, szpikulec i tysiące odebranych osobowości

Artykuł opisuje rozwój lobotomii przezoczodołowej w Stanach Zjednoczonych, w czasie gdy szpitale psychiatryczne były przeciążone, a skutecznych leków brakowało. Główną postacią jest Walter Jackson Freeman II, neurolog bez wykształcenia chirurgicznego, który przeprowadził około 3400 operacji mózgu, często trwale zmieniających osobowość pacjentów. Tekst wyrasta z pracy portugalskiego neurologa Egasa Moniza nad leukotomią przedczołową z 1935 roku.